Over Ilse

Ik ben Ilse Lam-Dieters, geboren in 1986 in Amsterdam. Ik woon inmiddels in Bussum met mijn man en twee kinderen. Ik studeerde Social Work en deed de Verkorte Pabo. Ik heb een aantal jaar werk gedaan voor verschillende sociaal maatschappelijke projecten en in het basisonderwijs stond ik jaren voor de klas. Vanaf mijn 18e lopen Yoga, Boeddhisme en hoopdancing als rode draden door mijn leven. Toch voelde het alsof die draden meer langs mijn leven liepen dan er echt doorheen. Zeker toen ik moeder werd vond ik dat een uitdaging. Het moederschap deed mij ook inzien hoe noodzakelijk het voor mij was om creativiteit los te laten op al die los liggende draden. Nu weet ik ze in elkaar te weven en zo komt alles waar ik voor en aan heb gewerkt samen in: Xtatic Movement. In 2020 richtte ik mijn eerste onderneming, Xtatic Hoopdance, op. In die periode daarvoor verdiepte mijn meditatiebeoefening en voelde ik de aantrekkingskracht naar het Boeddhisme en Yoga versterken. In de zomer van 2021 behaalde ik mijn certificaat als Yoga leraar en in het najaar van 2021 werd Xtatic Movement geboren.

Hoi! Mijn naam is Ilse.

Ik ben een hoopdance, yoga en meditatie beoefenaar en leraar. Ik geef les in Xtatic Movement, een vrije liefdevolle manier van bewegen en expressie.

Ik vertel je graag iets over mijn pad.

Hoopdance

In 2009 sloeg de vonk over tussen mij en Hoopdance. Dit was op een groot Psy-trance festival. Ik was heel erg aangetrokken tot de belichaming en de emotionele expressie van hoopdance. In dat jaar volgende ik beginnerslessen in Amsterdam en had ik bijna altijd een hoepel bij mij. In 2013 reisde ik naar de Filipijnen waar ik vrijwilligerswerk deed. Ik zag overal mogelijkheden om hoepels te maken en ik leerde lokale kinderen en tieners hoepelen. Daar kwam ik ook terecht in een flow art community waardoor ik verbonden raakte met andere hoopdancers en van hen leerde. Terug in Nederland bleef ik hoepelen. Ik volgde verschillende workshops en deed heel veel online Hooplovers en You-Tube lessen, tot op de dag van vandaag. Nu ben ik inmiddels moeder van 2 meiden die ook leer hoepelen natuurlijk. De change of scenerie van psy-trance festival naar kinderspeeltuin is soms wat confronterend maar ook heel erg lachen! In een speeltuin mag iedereen spelen denk ik dan! Ik heb Hoopdance ook zien veranderen. Maar the bottom line is dat iedereen altijd blij wordt van spelen met hoepels! Voor mij persoonlijk is het nog steeds een vrije, creatieve en helende dansvorm, in ‘the flow’ raken door belichaming.

Photo made by Dana Marshall, Visual artist
Yoga

Op mijn 18e deed ik mijn eerste Yoga les. Ik kan het me nog heel gedetailleerd herinneren. Ik kwam, van lange tijd weg te zijn geweest, thuis in mijn eigen lichaam, zo voelde het voor mij. Zoals vele andere sensitieve kinderen had ik niet altijd zoveel contact met mijn lichaam en raakte vaak overspoeld door een overweldigende wereld. Yoga heeft mijn leven veranderd. Ik realiseerde me hoe uit contact ik al die jaren was geweest met mijn lichaam. Ik bleef yoga beoefenen. Op de mat kon ik voelen zonder overspoeld te raken. Ik merkte het effect op mijn gezondheid, de balans tussen lichaam en geest, de helende werking, het ontwikkelende bewustzijn. De beginners mind ben ik blijven koesteren. Vanaf 2019 ontwikkelde ik de aspiratie om anderen in yoga les te geven. Daarna heb ik nog 2 jaar met dat idee in gedachte meer aandacht besteed aan mijn persoonlijke beoefening. Ik kwam in contact met de functionele benadering door de lessen van Anat Geige. Dit was het missende stukje, want de esthetische aanwijzingen die in veel westerse yoga lessen doorklinken waren steeds meer in strijd met mijn lichaam en mijn ontwikkelende visie. Ik heb toen de Functional Vinyasa & Hatha teacher training gevolgd bij Anat en Marcel. De gerichtheid op functie en voelen in de houdingen fascineerde mij. Ik heb met toewijding de nieuwe kennis die de opleiding mij te bieden had opgenomen. Na de leraar training voelde ik dat ik wilde beginnen met lesgeven. Mijn persoonlijke stijl is organisch en spontaan ontwikkeld, in de kiem daarvan heb ik het Xtatic Yoga genoemd en het ondergebracht bij Xtatic Movement .

Photo made by Dana Marshall, Visual artist
Meditatie

Meditatie beoefening en Boeddhisme hebben altijd een sterke aantrekkingskracht op mij gehad. Op mijn 18e ging ik op zoek en sprak het Shambala Boeddhisme mij heel erg aan maar ik koos toen eerst voor yoga. Boeddhisme bleef mijn interesse houden en dat wakkerde een zoektocht aan. Ik las veel boeddhistische boeken en probeerde verschillende beoefeningen uit. Meditatie vond ik heel interessant, ook al vond ik het totaal niet makkelijk. Het idee van verlichting en bevrijding fascineerde mij en ik hoopte daar iets van te begrijpen en te ervaren tijdens mijn zoektocht. Na de eerste moeilijke periode van leren mediteren ervaarde ik meer kalmte en leerde ik te ontspannen bij alles wat ik zo intens kon voelen. Ik ontdekte dat loslaten en meebewegen met wat dit moment te bieden een vreugdevolle overgave teweeg kon brengen. Het sterke zoeken raakt nu meer op de achtergrond en dat ontspant en geeft ruimte aan meer verdieping. Op mijn zoektocht heb ik o.a. met Zen Boeddhisten gemediteerd, een tien daagse Vipassana in India, de mindfulness based stress release en tevens de opvolgende compassie training gedaan. In 2018 kwam Shambala Boeddhisme weer op mijn pad. Het Shambala principe van fundamentele goedheid raakte mij heel sterk. Inmiddels studeer en beoefen ik een aantal jaar met de de Shambala Meditatie Studiegroep in Bussum en volg ik lessen van Sakyong Mipham Rinpoche. De Dharma is voor mij de bron waaruit inspiratie en inzicht voorkomt. Ik zie die connectie graag als de zon die (door)schijnt op de achtergrond tijdens mijn yoga en hoopdance lessen.

Ilse Lam Dieters

Photo made by Dana Marshall, Visual artist

%d bloggers liken dit: