Over Ilse

Ik ben Ilse Lam-Dieters, geboren in 1986 in Amsterdam. Ik woon inmiddels in Bussum met mijn man en twee kinderen. Ik studeerde Social Work en deed de Verkorte Pabo. Vanaf mijn 18e lopen yoga, boeddhisme en hoopdance als rode draden door mijn leven. Inmiddels weet ik ze te weven en komt alles bij elkaar in: Xtatic Movement . In 2020 richtte ik Xtatic Hoopdance op. In de zomer van 2021 behaalde ik mijn certificaat als yoga leraar en in het najaar van 2021 werd Xtatic Movement een feit.

Hi! Mijn naam is Ilse.

Ik ben een hoopdance, yoga en meditatie beoefenaar en leraar. Ik geef les in belichaming door beweging en liefdevolle concentratie. Dit noem ik Xtatic Movement.

Ik vertel je graag iets over mijn pad.

Hoopdance

In 2009 sloeg de vonk over tussen mij en Hoopdance. Dit was op een groot Psy-trance festival. Ik was heel erg aangetrokken tot de belichaming en de emotionele expressie van hoopdance. In dat jaar volgende ik beginnerslessen in Amsterdam en had ik bijna altijd een hoepel bij mij. In 2013 reisde ik naar de Filipijnen waar ik vrijwilligerswerk deed. Ik zag overal mogelijkheden om hoepels te maken en ik leerde lokale kinderen en tieners hoepelen. Daar kwam ik ook terecht in een flow art scene waardoor ik verbonden raakte met andere hoopdancers en samen leerde. Terug in Nederland bleef ik hoepelen. Ik volgde verschillende workshops en deed heel veel online Hooplovers en You-Tube lessen, tot op de dag van vandaag. Nu ben ik inmiddels moeder van 2 meiden die ook leer hoepelen natuurlijk. De change of scenerie van psy-trance festival naar kinderspeeltuin is soms wat confronterend maar ook heel erg lachen! In een speeltuin mag iedereen spelen denk ik dan! Ik heb Hoopdance ook zien veranderen. Maar the bottom line is dat iedereen altijd blij wordt van spelen met hoepels! Voor mij persoonlijk is het nog steeds een vrije, creatieve en helende dansvorm, in ‘the flow’ raken door belichaming.

Yoga

Op mijn 18e deed ik mijn eerste Yoga les. Ik kan het me nog heel gedetailleerd herinneren. Ik kwam, van lange tijd weg te zijn geweest, thuis in mijn eigen lichaam, zo voelde het voor mij. Zoals vele andere sensitieve kinderen had ik niet altijd zoveel contact met mijn lichaam en raakte vaak overspoeld door een overweldigende wereld. Yoga heeft mijn leven veranderd. Ik realiseerde me hoe uit contact ik al die jaren was geweest met mijn lichaam. Ik bleef yoga beoefenen, op de mat kon ik voelen zonder overspoeld te raken. Ik merkte het effect op mijn gezondheid, de balans tussen lichaam en geest, de helende werking, het ontwikkelen van meer bewustzijn.. Ik hield altijd een nieuwsgierige en onderzoekende beginners mind. Vanaf 2019 merkte ik de sterke drang om anderen in yoga les te geven. Daarna heb ik nog 2 jaar met dat idee in mijn hoofd meer aandacht besteed aan mijn eigen proces als beoefenaar. Ik kwam in contact met de functionele benadering door de lessen van Anat Geiger. Dit was het missende stukje, want de esthetische aanwijzingen die in de meeste yoga lessen te horen zijn waren steeds meer in strijd met mijn lichaam, mijn yoga en mijn visie. Ik heb toen de Functional Vinyasa & Hatha teacher training gevolgd bij Anat en Marcel. De visie van het voelen in de houdingen fascineerde mij onwijs en ik heb gesmuld van de nieuwe kennis die de opleiding mij te bieden had. Na de opleiding voelde ik dat ik er klaar voor was te beginnen met lesgeven. Mijn stijl heb ik Xtatic Yoga genoemd en is verbonden met mijn Xtatic Hoopdance en Xtatic meditatie.

Meditatie

Meditatie beoefening en Boeddhisme heeft altijd een sterke aantrekkingskracht op mij gehad. Op mijn 18e ging ik op zoek en sprak het Shambala Boeddhisme mij heel erg aan. Ik durfde toen nog niet het centrum in te stappen en heb me op Yoga gericht. Boeddhisme bleef trekken en dus heb ik veel gelezen en verschillende beoefeningen uit geprobeerd. Mediteren en het appél om wakker te worden trok mij aan op een heel diep niveau. Het zoeken naar waarheid is iets wat ik als kind al heel sterk voelde. Ik merkte na de eerste moeilijke periode van leren mediteren dat het stiller werd in mijn hoofd en hoe mijn connectie met voelen zich herstelde. Het loslaten en meebewegen met alles wat dit moment te bieden heeft is voor mij steeds weer bevrijdend en verlichtend. Ik heb o.a. met Zen boeddhisten gemediteerd, een tien daagse Vipassana in India gedaan en twee volledige mindfulness cursussen om uiteindelijk in 2018 toch bij Shambala Boeddhisme terug te komen. Met de Shambala Mediatatie Studiegroep Bussum beoefen en studeer ik samen, o.a. de teachings van Sakyong Mipham Rinpoche. Ik voelde al snel een sterke connectie met hem, las zijn boeken achter elkaar uit en ik begon te merken hoe hij mijn beoefening op een zeer diepe manier inspireert. In het najaar van 2021 nam ik formeel de toevlucht in het Boeddhisme. Het Shambala principe van fundamentele goedheid heeft mij in mijn hart geraakt en geheeld, dit is wat ik wens te delen met anderen.

Ilse Lam Dieters

Yeshe Chöpel

%d bloggers liken dit: